Sztuki walki dla dzieci a różnice między poszczególnymi dyscyplinami
Dzieci podczas zajęć ruchowych uczą się nie tylko i wyłącznie wykonywania określonych ćwiczeń, niemniej jednak też obserwowania innych, reagowania na konwersję polecenia i dopasowania swojego tempa do sytuacji. Właśnie dlatego sposób prowadzenia treningu ma spore znaczenie, zwłaszcza w młodszych grupach. Aikido dla dzieci wykorzystuje między innymi ćwiczenia powiązane z poruszaniem się, zmianą kierunku, utrzymaniem równowagi oraz pracą w parach.
Na start poszczególne ruchy mogą wydawać się skomplikowane do połączenia. Dziecko musi równocześnie zapamiętać kolejność, zwrócić uwagę na położenie własnego ciała i uwzględnić ruch partnera. W praktyce nie za każdym razem przebiega to płynnie. Część uczestników potrzebuje wielu powtórzeń, zanim zacznie wykonywać dane ćwiczenie bez ciągłego przypominania kolejnych etapów. Jest to naturalny detal edukacji ruchu, w którym dokładność zwykle pojawia się stopniowo.
Charakterystyczną cechą treningów jest też praca z drugą osobą. Dziecko nie kreuje wtedy ćwiczenia wyłącznie według własnych sposobności, lecz musi obserwować partnera i odpowiednio dopasować własne zachowanie. Ma to znaczenie szczególnie przy nauce łatwych form przemieszczania się i wykonywania określonych ruchów. W takich ustaleniach łatwo zauważyć różnice między uczestnikami. Jedno dziecko może wykonywać ruch bardzo szybko, niemniej jednak niedokładnie, podczas gdy inne pracuje wolniej i zwraca większą uwagę na szczegóły. Sztuki walki dla dzieci wymagają zatem podejścia, które uwzględnia nie tylko wiek, ale również poziom koordynacji, koncentracji i doświadczenia ruchowego. Zbyt szybkie przechodzenie do bardziej złożonych ćwiczeń może utrudniać opanowanie podstaw, dlatego w praktyce na prawdę bardzo często wraca się do prostszych elementów.
Ważnym obszarem zajęć pozostaje również nauka zasad obowiązujących w trakcie wspólnego treningu. Dziecko poznaje konkretny sposób rozpoczynania i kończenia ćwiczeń, uczy się reagować na polecenia a także zachowywać świetny odstęp od innych osób. Nie są to dodatki do treningu, lecz detal organizujący całą pracę grupy. Przy większej liczbie uczestników w szczególności istotne staje się przewidywanie ruchów innych osób i unikanie przypadkowego wchodzenia sobie w drogę. W trakcie ćwiczeń w parach pojawia się również wymaganie kontrolowania własnej siły i tempa. Dziecko może mieć naturalną tendencję do wykonywania ruchu zbyt energicznie albo zupełnie inaczej, bardzo ostrożnie. Korekta takich zachowań wymaga czasu i wielokrotnego powtarzania określonych czynności. Z punktu widzenia praktycznej właśnie te łatwe sytuacje na prawdę bardzo często pokazują, czy uczestnik de facto rozumie dane ćwiczenie, czy wyłącznie odtwarza zapamiętaną sekwencję.
Dobór aktywności dla dziecka powinien uwzględniać jego wiek, sposobności ruchowe a także sposób organizacji konkretnych zajęć. Poszczególne sztuki walki dla dzieci mogą znacznie różnić się przebiegiem treningu, dlatego sama nazwa dyscypliny nie mówi jeszcze wszystkiego o tym, czego będzie wymagała od początkującego uczestnika. W przypadku aikido ważne są ruch całego ciała, zmiana pozycji, utrzymywanie równowagi oraz współpraca z partnerem. Oczywiście nie każdy element musi być zaraz wykonywany poprawnie. W nauce ważne jest stopniowe poznawanie zasad ruchu i rozumienie, dlaczego dane ćwiczenie wytwarza się w konkretny sposób. Z w pewnych przypadkach można przechodzić od pojedynczych czynności do bardziej złożonych układów, natomiast tempo takowej zmiany zależy od dokładnie sprecyzowanej grupy i poszczególnych dzieci. Warto dodatkowo obserwować nie tylko i wyłącznie postępy techniczne, lecz także to, jak dziecko radzi sobie z instrukcją, powtarzalnością ćwiczeń i pracą w zmieniających się parach.
Źródło: sztuki walki Gdańsk.