Folie do belowania słomy i siana – parametry oraz zastosowanie

Prace związane z przygotowaniem paszy na okres zimowy wymagają odpowiedniej organizacji, zwłaszcza gdy gospodarstwo opiera się na produkcji sianokiszonki. Ważne są terminy koszenia, odcinek podsuszenia roślin oraz czas, jaki upływa od zbioru do zabezpieczenia gotowego materiału. Na każdym z takowych etapów mogą pojawić się czynniki wpływające na późniejszą jakość paszy.

Wykorzystywane w rolnictwie folie rolnicze pełnią różne funkcje, zależnie od rodzaju przechowywanego surowca i przyjętej metody jego zabezpieczenia. Stosuje się je w głównej mierze do przykrywania pryzm, osłaniania płodów rolnych oraz owijania sprasowanej zielonki. Przy wyborze konkretnego materiału znaczenie ma nie tylko i wyłącznie jego grubość, ale również szerokość, rozciągliwość i odporność na działanie czynników umiejscowionych na zewnątrz. W praktyce ważne jest także implementację rolki do stosowanych urządzeń. Nieodpowiedni wymiar może utrudniać pracę i powodować większe zużycie materiału.

W produkcji pasz konserwowanych metodą fermentacji istotnym elementem procesu są folie do sianokiszonki. Ich wykorzystanie wiąże się z koniecznością odizolowania masy roślinnej od tlenu atmosferycznego. Po owinięciu beli zachodzą w niej przemiany związane z fermentacją, a ich przebieg zależy od warunków panujących wewnątrz opakowania. Znaczenie ma wilgotność zebranego materiału, jego rozdrobnienie oraz etap sprasowania. Jeśli bela ma nieregularny kształt lub wystają z niej twarde fragmenty łodyg, równomierne nałożenie folii może być utrudnione. W takich sytuacjach wzrasta ryzyko powstania miejsc o nierównym napięciu. Podczas owijania powinno się także kontrolować ustawienia maszyny, ponieważ prędkość obrotowa i sposób podawania materiału wpływają na rozmieszczenie kolejnych warstw. Ważna jest powtarzalność pracy urządzenia, zwłaszcza gdy w krótkim czasie przygotowywana jest większa liczba bel.

Warto zwrócić uwagę na różnice wśród przechowywaniem bel na otwartej przestrzeni a składowaniem pod zadaszeniem. W pierwszym przypadku materiał ochronny jest stale wystawiony na działanie promieniowania słonecznego, opadów i przemian temperatury. Właściwości folii, w tym odporność na promieniowanie UV, mają zatem znaczenie dla okresu jej użytkowania. Miejsce składowania powinno być przygotowane w taki sposób, aby ograniczyć kontakt bel z ostrymi elementami podłoża. Nie bez znaczenia pozostaje także sposób ich układania. Zbyt duży nacisk albo nieprawidłowe przemieszczanie może prowadzić do uszkodzenia zewnętrznych warstw. W gospodarstwach, w których bele są transportowane na większe odległości, trzeba uwzględnić też ryzyko przetarć powstających podczas załadunku i rozładunku. Każde zauważone rozdarcie powinno zostać sprawdzone i należycie zaklejone przy użyciu materiału przeznaczonego do naprawy folii. Pozostawienie nawet niewielkiego uszkodzenia może wpłynąć na warunki przechowywania całej beli.

Osobną kwestią jest planowanie zapotrzebowania na materiały wykorzystywane podczas sezonowych prac. Liczba potrzebnych rolek uzależniony jest od ilości przygotowywanej paszy, wielkości bel a także przyjętego sposobu owijania. Przy obliczeniach trzeba uwzględnić nie tylko i wyłącznie deklarowaną długość materiału, ale także jego rzeczywiste zużycie wynikające z liczby warstw i ustawień urządzenia. Rolki przechowywane przed rozpoczęciem sezonu powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, zabrudzeniem i nadmiernym nagrzewaniem. Niewłaściwe warunki magazynowania mogą wpływać na właściwości tworzywa, co czasami staje się widoczne dopiero podczas rozwijania folii. Znaczenie ma również kontrola końcówek rolek oraz stanu ich opakowań. Po zakończeniu prac pozostaje kwestia zagospodarowania zużytych tworzyw. Folie trzeba zbierać oddzielnie od resztek paszy, ziemi i innych odpadów, a następnie przekazywać do odpowiedniego odbioru w zgodzie z obowiązującymi zasadami. Takie postępowanie ogranicza pozostawianie fragmentów tworzyw na terenach użytkowanych rolniczo.

Polecana strona: warter polymers.